|
การค้าชายแดนกับประเทศเพื่อนบ้านตามแนวชายแดนมีปัญหาอุปสรรค
เนื่องจากมีกฎหมาย ระเบียบปฏิบัติ ประเพณี วัฒนธรรมที่แตกต่างกัน
และนโยบายของแต่ละประเทศ
ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
1.
รัฐบาลเข้มงวดในการนำเข้าสินค้า
เนื่องจากรัฐบาลมีเป้าหมายจะลดปัญหาเงินเฟ้อ
2.
ผู้นำเข้า-ส่งออกจะต้องขออนุญาตจากรัฐบาล
ผู้ค้ารายย่อยต้องเสียค่าหัวคิวให้กับผู้ได้รับอนุญาต
3.
ค่าเงินกีบไม่มั่นคง
4.
การขาดแคลนแรงงานเพราะลาวมีประชากรน้อย
5.
ตลาดภายในของลาวมีขนาดเล็ก
มีอำนาจการซื้อต่ำ
6.
นโยบายของรัฐบาลกับเจ้าแขวงไม่เป็นไปทางเดียวกัน
7.
ค่าขนส่งและค่าบริการนำเข้าส่งออกค่อนข้างสูง
8.
การค้านอกระบบส่งผลกระทบต่อตัวแทนจำหน่ายสินค้าของไทย
9.
แต่ละแขวงมีอำนาจในการหารายได้ทำให้สินค้าไม่สามารถแพร่ไปแขวงอื่นต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม
ประเทศมาเลเซีย
1.
การกีดกันทางการค้า
2.
การขนส่งสินค้า
3.
การค้านอกระบบและลักลอบขนสินค้าหนีภาษีตามแนวชายแดนไทย-มาเลเซีย
4.
การพิพาททางการค้า
:
การค้าชายแดนบางส่วนดำเนินธุรกิจโดยไม่ผ่านระบบธนาคาร
ประเทศสหภาพเมียนม่าร์
1.
ปัญหาการเมือง
2.
ระเบียบกฎหมายทั้ง 2
ประเทศไม่เอื้อต่อการค้าชายแดน
3.
เส้นทางคมนาคมทางพม่าที่เชื่อมโยงกับชายแดนไทยชำรุดทรุดโทรม
4.
ปัญหาเรียกเก็บเงินนอกระบบของข้าราชการบริเวณชายแดนยังมีอีกมาก
5.
ประชาชนขาดกำลังซื้อ
6.
ปัญหาการสู้รบระหว่างชนกลุ่มน้อยกับรัฐบาลพม่า
7.
การขาดการสื่อสาร
8.
การขาดการไว้เนื้อเชื่อใจกันของรัฐบาลพม่ากับรัฐบาลไทย
9.
การบอยคอตจากสหรัฐอเมริกากับสหภาพยุโรป
10.
การทำงานล่าช้าของหน่วยงาน
MIC
ในกระทรวงคมนาคมของพม่า
11.
ไทยจะต้องยกฐานะจุดผ่อนปรนการค้าชายแดนให้เป็นจุดผ่านแดนถาวรมายิ่งขึ้น
12.
ความไม่ใส่ใจภาษาพม่า
13.
การเปลี่ยนเจ้าหน้าที่พม่าบ่อย ๆ
ประเทศกัมพูชา
1.
ขั้นตอนและระเบียบการส่งออกของไทย
มีระเบียบขั้นตอนที่ยุ่งยากซับซ้อนและมีเอกสารประกอบมาก
2.
ปัญหาเรื่องค่าเงินเรียลซึ่งเป็นสกุลเงินหลักที่ใช้ในกัมพูชาขาดเสถียรภาพ
3.
เส้นทางการขนส่งจากชายแดนไทยไปยังกรุงพนมเปญ มีกลุ่มอิทธิพลต่าง ๆ
คุมเส้นทางอยู่
4.
สินค้าที่จะนำเข้ากัมพูชาต้องผ่านการตรวจสอบจากบริษัท
SGS
ที่กระทรวงพาณิชย์กัมพูชาตั้งขึ้นมา
 
|